Bo Księżniczka wszystko wie.
Bo Księżniczka na wszystkim się zna.
Bo Księżniczka ma zawsze racje.
Bo Księżniczka ma prawo się stresować.
Zdarzyło się, iż Księżniczka w przypływie dobrego humor ostrzegła lojalnie, że może powarkiwać, bo przecież córkę lat czternaście do polski puszcza samolotem, samą. Nerwy mogą ją zeżryć, a że Wy za to oberwiecie to już inna broszka.
Zdarzyło się także, iż największy z klientów fabrycznego kurnika, jak zwykle potrzebował zamówienie, jak zwykle duże, jak zwykle na wczoraj. Jak zwykle w 9 godzinach trza było zmieścić trzy doby.
Księżniczka na maszynie mrożącej od rana latała jak szalona, jakby miała mrówki w gaciach. Vill raz jej niechcący stanęła na drodze.
- Vill, kurwa rusz się, pot mi się po dupie leje, nie mam czasu!
Odsunęła się zatem grzecznie. Dnia poprzedniego z powodu właśnie tego klienta została w pracy aż do siódmej. Tegoż dnia Biurokrata poprosił ją, by zapakowała ostatnie 20 sztuk. Uczyniła to więc.
W tej felernej chwili Księżniczka wpadła do pokoju.
- Po chuj to kurwa robisz? - wydarła się - tamto ci kazałam robić, to cie powinno chuj obchodzić.
Pękło coś w Vill tego dnia. A może terapia w końcu zaczęła skutki przynosić. Dość wiedzieć, że nerw ją wziął i słusznym okoniem stanęła do Księżniczki.
- Chciał bym mu to kurwa zapakowała, to mu pakuje tak?!
Księżniczka słowa nie powiedziała. Wyszła. za to Vill usiadła do swojej pracy, lekko oszołomiona cała sytuacja.
- Przysięgam ci Jo - powiedziała - jak bogackiego się z nią dziś pokłócę.
- Co? - zapytała Jo, bo maszynka do drilowania jej halasowała.
- Nic - odparła Vill, widząc, że Księżna znów nadchodzi.
- Co?
- Nic!
- Musisz poczekać aż wyjdę - powiedziała Księżna.
- No - odparła Vill zerkając na Księżniczkę, tak zwyczajnie zgodnie z prawdą.
Po dwóch i pół godzinie Księżniczka wróciła spokojna, radosna jak skowronek i wesolutka. Co się stało w jej jej blond łepetynie do dziś nie wie nikt.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz