O japońcu i mojej z nim styczności

Hybrydze. To już wiecie, bo co jakiś czas zarzucam Was zdjęciami nowych stylizacji. Ostatnio odkryłam AliExpress, więc moja kolekcja zdecydowanie powiększyła się o nowe kolory i kilka innych rzeczy.

Ale.

Dziś nie o tym.

Dziś chciałam powiedzieć o pielęgnacji paznokci między hybrydzeniem. Ale nie martwcie się. Nie będzie to jakiś profesjonalny (i dłuuuuugi)  artykuł, tylko moje własne krótkie i na temat spostrzeżenia.

Mianowicie pojawił się u mnie problem rozdwajania paznokci. W zasadzie to on zawsze był gdzieś tam, jeszcze zanim zaczęłam hybrydzić, ale teraz jest dość uciążliwy dla mojego zmysłu estetyki (mój zmysł estetyki ostatnio mocno szaleje ;P). W związku z powyższym, jako, że nie chciałam hybrydzić za hybrydą i paznokciom też dać trochę odpocząć postanowiłam zając się sprawą. Po przeczytaniu multum forów i obejrzeniu filmików (ah te internety i wiedza w nich zawarta) stwierdziłam, że Manicure Japoński jest rzeczą całkiem spoko. Ma on podobno wzmocnić paznokcie jakimiś algami i innymi witaminami kreatyną czy czymś tam. Ogólnie poprawić ich stan i szybkość wzrostu oraz trwałość. Zestaw kosztuje około stówy więc nieco się na niego napaliłam.

Jednakowoż.

Jako że ja niczego w okolicach tej ceny nie kupię bez uprzedniego sprawdzenia. Podreptałam do kosmetyczki celem wydania 40 zł, by dowiedzieć się, czy warto wydać stówę. I tu spoiler alert - nie warto. Nie w moim przypadku, ale do rzeczy.

W poniedziałek zdjęłam hybrydy, które po urlopie jakoś wyjątkowo mocno zejść nie chciały, męczyłam się z nimi ze dwie godziny (rozważam zakup frezarki, ale trochę się obawiam), i poszłam tak do pracy.

W robocie bardzo uważałam i przez pół dniówki było dość spoko, ale oczywiście musiałam złamać pół kciuka. Nic to jednak złego bo skrócenie ich o połowę i tak planowałam, przecież są za długie. Niestety dosłownie za kwadrans koniec zmiany złamałam drugiego kciuka i to już dość potężnie.

Ała. 

Do kosmetyczki dotarłam lekko spóźniona. Poproszono mnie o rozpłaszczenie się i tu kolejna katastrofa. Moje kiedyś silne i mocne paznokcie wydały jęk protestu i złamał się kolejny przy odpinaniu guzika. Wobec powyższego kosmetyczka zarządziła skrócenie wszystkiego do opuszka. 

Jak powiedziała, tak też uczyniła. Skróciła i zmatowiła. Następnie usunęła skórki (frezarką, wow jaki efekt!), wtarła pastę polerką i poprawiła pudrem, do którego była druga polerka. Zapewniła, że teraz będą silniejsze po czym wtarła jeszcze jakąś oliwkę dołożyła parafinki i  zainkasowała cztery dyszki. 

No nie powiem wyglądały ładnie. Błyszczały się obłędnie. Miałam mocne postanowienie, że do końca tygodnia je potrzymam i w weekend strzelę sobie hybrydę. 

Niestety. 

Już dnia następnego złamał mi się boleśnie środkowy paznokieć. Tak mocno, że nie było nawet za bardzo jak piłować, bo do samej skóry, w związku z czym porzuciłam pomysł hybrydzenia bo nawet nie miałam wolnego brzegu paznokcia do zabezpieczenia go. Kolejnego dnia rozdwoiły mi się dwa paznokcie. Nie jakoś mocno widocznie, ale jednak. Wobec powyższego uznałam ,ze wydanie stówy na japonca ni jak nie przyniesie mi korzyści i porzuciłam ten pomysł wraz z samym japońcem. Niestety nie ma możliwości zdjęcia go, więc przykryłam odzywką Eveline do paznokci lśniących i twardych jak diament i co najmniej do następnego tygodnia muszę zadowolić się tą kuracją. W piątek nadłamał mi się kolejny (co nie powinno mieć miejsca bo są zajebiście krótkie!), ale jakoś dzięki odżywce i delikatnym podpiłowaniu, go uratowałam.

Tak więc moje miłe panie, Japonski Manicure jest zupełnie nie dla mnie. Zupełnie. Nie wiem czy to wina samego manicure, czy pani kosmetyczki, a może tak właśnie ma to działać. Jednakowoż ja pracuje rękoma, grzebie się w kartonach i do licha jasnego nie mogę sobie pozwolić na to, by bolał mnie każdy dotyk opuszka...

Na razie plan jest taki, by stosować odżywkę do następnego weekendu. Zobaczymy co z tego wyniknie.